MemoBlog

Bu yazım belki de şimdiye kadar yazdığım yazılar içinde benim hakkımda olan en önemli yazı olacak. Evet. Pazartesi günü itibariyle Manisa’da bulunan Vestel Dijital fabrikasında “Kalite Kontrol Teknikeri” olarak işe başlıyorum. Daha doğrusu başladım sayılır ama tüm işlemler tam anlamıyla bitmeden başlamış saymayayım kendimi. Çünkü insanlık hali ne olur ne olmaz. Biraz temkinli olmakta fayda var zira biri çıkıp “sana şaka yaptık” diyecekmiş gibi geliyor hala.

Geçen Pazartesi günü gittim fabrikaya. Acayip bir yer. Uzay üssü gibi… Her şey otomatik. Personel kartınız olmadan hiçbir şey yapamıyorsunuz. Yemek bile yiyemiyorsunuz. Belki bir futbol sahası büyülüğünde belki de daha büyük. İçeride yürürken insan gerçekten yoruluyor. Bir uçtan diğer uca yürüyüş 7-8 dakikalık bir zaman alıyor sanırım.

Personel, amirler ve müdürler oldukça sıcak karşıladılar beni. Belki de torpilim olduğu içindir, kim bilir? Evet, torpille girdiğim doğru ama bu devirde torpilsiz de kolay kolay işe girme olasılığınız yok. “İyi bir işe”. Kuzenim Vestel Dijital’de mühendis. Sağ olsun benim için acayip çırpındı son 5-6 aydır. Zaten oradaki çalışanlarda sorup durdular “Sürekli eleman çıkarılıyor, buna rağmen sen nasıl girdin” diye. Haklılar tabi. Ortada bir tezatlık var. Bir şey demedim artık.

Uzun yıllar önce çalıştığım “Deniz Kontuarı” adında, adı gibi boktan bir şirket vardı Alsancakta. Yani o kadar boktandı ki anlatamam. Orada ilk gün karşılaştığım çalışanlar ve onların davranışlarıyla burada da karşılaşabileceğimi düşündüm. Neydi mesela: Deniz Kontuarı’nda adama gidip “Abi, bunu nasıl yaptın?” diye sorduğumda aldığım cevap aynen “Hımm söyleyeyim de yarın sen başıma müdür olarak gel” şeklinde olmuştu. Düşünceye bakar mısınız? Şaka gibi değil mi? Ama tamamen gerçek. Bir de ben o zaman yüksek okul okuyorum. Adam bunu hesap ediyor yani. İnsanlar önce kendilerini bilecekler, bulundukları konumun farkında olacaklar. Yani, lise mezunu bir adamın aynı şirkette çalıştığı bir mühendisle kendini karşılaştırması çok komik. Sonucunda da “ben ondan daha çok emek harcıyorum, o benden daha çok maaş alıyor” şeklinde düşünüyor. İşte bu şirkette insanlar böyleydi. Bana da potansiyel amir, müdür her neyse öyle bakıyorlardı.

Vestel Dijital’de böyle bir davranışla karşılaşmadım. Tam tersine insanlar bir şeyleri öğretmek için can atar gibiydiler. Hatta Eray adında bir arkadaş fabrikanın kuruluşundan falan başladı olayı anlatmaya. Bende bir an o kadar çok soru sorduğumu fark ettim ki, sıkılıp sıkılmadığını sormak durumunda kaldım birkaç defa.

İki gündür benden istenilen evrakları toparlayabilmek için koşturup duruyorum. Ayaklarım ağrıdı resmen oradan oraya yürümekten. Bugün akşam saatleri itibariyle hallettim. Pazartesi günü bir aksilik olmazsa başlayacağım gibi görünüyor. Allah bu ülkedeki işsiz arkadaşlara sabır versin.

Etiketler: Alsancak, başaka dünyaya şiiyirleri, başka dünyalar ile şiirler, başka dünyalara yolculuk hakkında hikaye, başka dünyalara yolculuk ile ilgili şiir, Deniz Kontuarı, kalite Kontrol Teknikeri, Manisa, Vestel City, Vestel Dijital