MemoBlog

Aslında bu yazıyı daha önce yazacaktım fakat o geceye dair çoğu şeyi yavaş yavaş hatırladığımdan dolayı biraz beklemeyi seçtim. Neden yavaş yavaş hatırladığımı sorarsanız yazımın ilerleyen kısımlarında bunu kolaylıkla anlayabilirsiniz.

Arkadaşımız Bilal’in fabrikamızdan ayrılıp Pınar Sütte işe başlayacak olmasından ötürü kendisine veda yemeği tadında bir gece düzenledik. Mekan olarak da benim de ilk defa gittiğim bir mekan seçildi. Şu anda adını hatırlayamıyorum ama canlı fasıl eşliğinde çok güzel bir gece oldu. Muhabbette had safhadaydı. Fabrikada konuşamadığımız pek çok konu alkolün de etkisiyle havalarda uçuştu. Her ne kadar bazı arkadaşlar iş konuşulmasını istemese de, ister istemez ortak noktamız olan iş konuşulmadan olmuyordu.

Mekana vardığımızda saat yedi buçuk civarıydı. Yanlış hatırlamıyorsam saat bir sularında kalktık. Vedalaştıktan sonra geriye kalan ve aralarında benimde bulunduğum üç kişi geceyi ve dolayısıyla alkolü devam ettirmek adına başka bir mekana geçtik. Tam hatırlayamamakla birlikte Bornova’nın arka sokaklarında bar tadında bir yerdi. İçerde hatunlar, gayet loş bir ortam ve bed sesli bir şarkıcı. Başka nasıl tarif edeyim? Göt kadar bir yer. Hemen biralar geldi tabi. Bende zaten kopmak üzere olan film en son olarak bunları kaydettikten sonra kopmuş olmalı ki gecenin daha da ilerleyen saatlerine kadar olan belli bir kısmı hatırlayamıyorum.

Sonra bir anda kendimi Bostanlı’da kumrucuda buldum. Sayımız ikiye inmişti. Arkadaşın kumru almak için arabadan indiğini hatırlıyorum fakat geri dönüp dönmediğini hatırlamıyorum. Anlayacağınız film arada kopup kopup geri geliyor. Sonra bir yerde denize karşı oturuyoruz. Hava buz gibi ve yağmur yağıyor. Saatten haberim yok. En son arkadaşı Karşıyaka Çarşı’da arabadan indirmeye çalışırken hatırlıyorum. Evi oradaydı. Eve nasıl gelip yattığım da bir muamma.

Sabah uyanıyorum. Sabah dediğime bakmayın saat öğleden sonra dört civarıymış. Acayip susamış bir şekilde ve elim saati öğrenmek için başucumda duran cep telefonuna uzanıyor. Bir de ne göreyim? 20 küsür cevapsız arama. Arıyorum hemen numarayı. Bizim arkadaş. “Abi ne yaptık biz dün gece ya? Çok pis içtik”. “Evet” falan diyorum. Arkadaş bombayı sonra patlatıyor. “Abi, biz kumru mu aldık gece? Kumrucu bilmemkimin poşeti var evde”. “Galiba” diyorum. “Peki yedik mi?” diyor. “Bilmiyorum ki” diyorum. “Benim kredi kartı yok, orada bırakmış olmalıyım” diyor. Bende daha öncesinde gittiğimiz mekanı hatırlatmaya çalışıyorum kendisine. Belki orada kalmıştır diye. Ama adam hiç bir şey hatırlamıyor. O benden de kötü yani. Velhasıl bulunamayınca kartı askıya alıyor.

Neyse güzel başlayan gece güzel bir şekilde sonuçlandı. Abarttık mı? Evet, bence biraz abarttık. Kendi adıma konuşacak olursam 6 duble rakı ve üzerine 2-3 şişe bira ve hala hayattayım. Bu arada fasıl olan mekandaki yemekler ve mezeler de bir harikaydı.

Etiketler: Alkol, Benden, Bira, Bornova, Bostanlı, dünyaya yolculuk hikayesi, Eğlence, Fasıl, İçki, iletişim, İzmir, Karşıyaka, Kumru, leyla ezer, Macera, Muhabbet, Rakı, uzay ve dünya